zamierać


zamierać
zamierać {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, zamieraćam, zamieraća, zamieraćają {{/stl_8}}– zamrzeć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk Vb, zamieraćmrę, zamieraćmrze, zamieraćmrzyj, zamieraćmarł, zamieraćmarli {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o elementach żywego organizmu: przestawać żyć, funkcjonować; tracić zdolność spełniania swoich funkcji; o roślinach: usychać, przestawać się rozwijać; obumierać; także: umierać, konać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Narządy zamierają. Roślinie zamarły korzenie. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przestawać się ruszać; nieruchomieć, sztywnieć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zamarł ze strachu. Zamierał, gdy tylko usłyszał jakiś szelest. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o dźwiękach, głosach: stawać się cichszym; cichnąć, milknąć': {{/stl_7}}{{stl_10}}Gdy tylko wchodziła do klasy, zamierały wszystkie śmiechy. Muzyka nagle zamarła. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}4. {{/stl_12}}{{stl_7}}'przestawać istnieć, funkcjonować; zanikać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zamarł ruch na ulicach. Zamarło życie naukowe, kulturalne. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • zamierać — ndk I, zamieraćam, zamieraćasz, zamieraćają, zamieraćaj, zamieraćał zamrzeć dk XI, zamieraćmrę, zamieraćmrzesz, zamieraćmrzyj, zamieraćmarł 1. «o żywych organizmach, tkankach: przestawać żyć, funkcjonować, stawać się martwym; obumierać, martwieć; …   Słownik języka polskiego

  • zamierać — 1. Dech, oddech zamarł komuś w piersi (w piersiach) «ktoś przestał na moment oddychać, zwykle z emocji»: Przestał oddychać, oddech zamarł mu w piersiach. Przez jakąś niepojęcie krótką chwilę wątpił, wątpił tak, jak się wątpi w chwili największej …   Słownik frazeologiczny

  • zamrzeć — → zamierać …   Słownik języka polskiego

  • dogasnąć — dk Vc, dogasnąćgaśnie, dogasnąćgasną, dogasnąćgasł, dogasnąćgasłszy dogasać ndk I, dogasnąćsa, dogasnąćsają, dogasnąćsał «przestać się palić, dopalić się, zgasnąć» Ogień dogasł. Świece powoli dogasały. przen. tylko ndk a) «zbliżać się do końca,… …   Słownik języka polskiego

  • strach — m III; lm M. y 1. D. u, B.=M. «niepokój wywołany przez niebezpieczeństwo lub rzecz nieznaną, która się wydaje groźna, przez myśl o czymś grożącym; lęk, obawa, przerażenie, trwoga» Dojmujący, gwałtowny, instynktowny, nerwowy, niepokonany,… …   Słownik języka polskiego

  • wrażenie — n I 1. rzecz. od wrazić. 2. lm D. wrażenieeń «uświadomiona reakcja narządu zmysłowego na bodziec zewnętrzny» Wrażenia smakowe, słuchowe. Wrażenie barwy. Wrażenie bólu. 3. lm D. wrażenieeń «stan psychiczny wywołany jakimś bodźcem; przeżycie,… …   Słownik języka polskiego

  • obumierać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, obumieraćam, obumieraća, obumieraćają {{/stl 8}}– obumrzeć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Vb, obumieraćmrę, obumieraćmrze, obumieraćmrzyj, obumieraćmarł, obumieraćmarli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ścichać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, ścichaćam, ścichaća, ścichaćają {{/stl 8}}– ścichnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVb, ścichaćnę, ścichaćnie, ścichaćnij, ścichaćchłem, ścichł || ścichaćnął, ścichaćchła, ścichaćchli {{/stl 8}}{{stl 7}} o jakichś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zamrzeć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}zamierać;{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}serce {{/stl 7}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}{{stl 7}}stanęło [zamarło i in.]; słowa [pytania, prośby i in.] zamarły {{/stl 7}}{{stl 8}}{komuś}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zanikać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIIa, zanikaća, zanikaćają {{/stl 8}}– zaniknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa a. IVb, zanikaćnie, zanikaćnął ||zanikaćnikł, zanikaćnęła || zanikaćkła {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień